MOLITVITA     "Molitvište" je dio sela  na kome su se nakad održavale"molitve.U nekim selima molitvište se nalazi u "gaju",šumici što upućuje na porijeklo ove prakse u staroslovenskim šumskim svetilištima.

Na molitvištima se obićno nalazi ukrašen krst a ono često služi i kao mjesto masovnog ili pojedinačnog krštenja.Tamo đe je to moguće(zbog prostornih mogućnosti)molitvište je ujedno i vašarište što je jedna od odlika uređenosti semberskih sela.

Semberska sela su najbliža mačvanskoj vrsti starovlaškog tipa(prema Cvijićevoj klasifikaciji tipova sela).To je prvobitno selo razbijenog tipa koja se usled priraštaja stanovništva u niskim i plodnim oblastima,po ugledu na sremska i banatska sela,postepeno pretvara u drumsko selo.

U poslednje vrijeme deljenjem porodica u već zbijenim zaseocima mladi parovi se ponekad iseljavaju na periferiju sela,osnivajući zaseoke čiji šlanovi nisu istog porijekla.Ovakvi zaseoci dobijaju imena po lokalitetu đe nastaju(primjer Bukova Greda u Modranu).Na taj način mijenja se struktura naselja od nekadašnjih srodničkih

 postaju teritorijalne zajednice.

STARI BUNARI  Čovjek zahatajući pitku vodu iz bunara i nije svijestan značenja te tečnosti bez boje i ukusa kao ni muke koja je nekada bila da bi se do nje došlo.Svi bunari koji su danas u eksplataciji u selu su iskopani između dva rata.Ti bunari (obično dubine od 19-25 m)su uglavnom kopani na lokacijama kao što su "raskršća" ili pak na velikim obradljivim parcelama kao što je bio slučaj na imanjimu Jovana Kajmakovića "lug" i "meraja".Iskopati i osposobiti bunar nekada je iziskivalo velika srestva tako da su to mogli činiti samo imućniji ljudi ili više udruženih domaćina.Danas je to sasvim druga priča,skoro da svaka kuća ima svoj sopstveni bunar a sa njime i blagodet pitke vode.Ranijih godina bunari su se zidali punom ciglom tkz. "giterkom"ali danas zbog praktičnost,kvaliteta vode kao i sigurnosti tokom izvođenja radova bunari se betoniraju.

Čitajući ovaj tekst čovjek se pita a šta je bilo ranijih godina,kako se dolazilo do pijaće vode?!Po svoj prilici da voda je sakupljana od kiše ili se pak koristila voda iz rijeka i potoka.Dok se pranje veša radilo na vodenim tokovima kojim je nekada ovo područje obilovalo uveliko.Sve to ukazuje da je voda nekada bila pitka i zdrava na otvorenom što je i logično jer vrijeme zagađenja dolazi nekako sa napretkom poslije II svjetskog rata.

MOBA  kao oblik solidarnog rada zadržala se do dana današnjeg.Ali ulaskom u potrošačko i savremeno društvo gdje svako brine samo za sebe i njegov je interes ispred svih taj oblik pomoći svom bližnjem se gubi.Nekada je moba čini veći dio neophodnih radova naročito kada je u pitanju bila žetva ili pak gradnja kuće.Ta moba je bila neka vrsta danjašnjeg voloterskog rada samo što se to nekada činilo sa pjesmom i ljubavlju a u zimskim noćima uz rakijicu,suve šljive i kiseli kupus.Moba danas gubi svoj značaj i ko pribjegava takom načinu rada uglavnom je to sada zaduženje da se radom obavezno vrati.Tako da o "mobi" više i ne možemo pričati.